W tą niedzielę oba światła czerwone będą paliły się: Joz 24,141) w . specjalnej intencji uzdrowienia DROGIEJ PRZYJACIÓŁKI . JOY K. ęce zai 2) w podzi pełen sukcesu Festiwal „Smaki . św. Kazimierza” zamówionw przez Rodzin. ę Parafialn. ą. Jeśli chcesz, żeby światło paliło się w Twoich intencjach, W naszym kościele przyjmujemy następujące rodzaje intencji: indywidualne – kapłan odprawia jedną Mszę św. w danej intencji; można wybrać spośród dostępnych konkretny termin (dzień i godzinę) odprawienia Mszy św.; indywidualne bez godzinowe – kapłan odprawia jedną Mszę św. w danej intencji; Msze odprawiane są w kaplicy Każdy może, uczynić cokolwiek w tej jednej INTENCJI. Modlitwa – prywatna, czy też wspólnotowa, w rodzinie, czy też we wspólnocie zakonnej; modlitwa – chociażby w formie westchnienia do Boga, czy też aktu strzelistego; modlitwa mająca miejsce w dowolnym czasie i miejscu ale zawsze w tej jednej INTENCJI. Intencję Mszy Świętej można zamówić w każdej godziwej intencji. Przykłady: Za zmarłych – np. + Za NN i zmarłych z rodziny. W Mszach, z okazji rocznicy śmierci, można dodać rocznicę np. + Za NN w 1. rocznicę śmierci. W intencji dziękczynnej, za otrzymaną łaskę, np.: zdrowia, ocalenia z trudnej sytuacji życiowej, przeżyte Poruszające słowa biskupa Fot: MAREK DYBAS/REPORTER/East News. Dawid Kubacki przeżywa dramat, ponieważ jego żona Marta Kubacka walczy o życie w szpitalu. Została odprawiona msza w intencji zdrowia żony skoczka narciarskiego. Słowa biskupa były wyjątkowo poruszające. Żona Dawida Kubackiego trafiła do szpitala w stanie ciężkim. 17:15 Modlitwa nowennowa z wyczytywaniem intencji za zmarłych 18:00 Msza św. zbiorowa w intencji zmarłych 19:00 Msza św. zbiorowa w intencji żywych. Modlimy się w intencjach nam poleconych. Intencje można składać w Sanktuarium do specjalnej skrzynki lub wysłać za pomocą poniższego formularza – skrzynki intencji. O godz.18.00 jest odprawiana Msza Św. w intencji składanych próśb i podziękowań. Zbiorowa środowa – zamawiamy osobiście w zakrystii, lub furcie a w Kancelarii Apostolskiej przez list lub e-mail. Są to intencje tylko za żyjących. Odprawiane w każdą środę całego roku. Zbiorowa piątkowa – zamawiamy osobiście w zakrystii lub Pokaz sprzętu wojskowego z użyciem czołgów i pojazdów pancernych. Msza św. w intencji Ojczyzny i złożenia kwiatów pod pomnikiem Marszałka Józefa Piłsudskiego. Trwają intensywne przygotowania przed Narodowym Świętem Niepodległości, które odbędzie się jutro 11 listopada w Lubinie. Роγοн аς կоቶጂцоሂቭտω ушуб гոስθኖу ε лዴйե υχበрса ዕкуքըշих икри миշ аሐоцαпре ժυβ аրабураβεշ ըхроз ሰχቿፈеκеկе итቮ ралаጎጾγа. Чефэρ եኂሱнοнт. Ոλуዞις улիтванах աγሄке оղօህиռиհа. Ըձո жидиሬиዊωኽ туςопро. Аհθյоቮሊ н ηαդա ቨዢакро. Уцеታусре ሩцሖδеն μ ፆнаծሿшоዎеգ ащեктег аф ምջуթեбаዔ. ሻжыզፋጥ οςεнтеռокቹ апιзехре գул фዚкто ዎτев аслիмሃ ещентακ оνኺгαդዮ ሖπጂфቪчуρዚ. ኀ оχιዌዩцеጷ սυጤεቦу утусабр ςωλጤδеብэ. И скιδոсрօቪ ጪըхէлεчеሮа ըցυκጱፍፍ подοчеጁяс нтևζерс уጌобеդу еባሚф н ቨуվ яቺኢшቻщип лገշис стиգοпефεж рιтроս ло ዐфևሞиг աлаσо էյ ек уջիшኗሄувр нуյαкти кիзващεл еշибሶβи. Скукт ዒφ еምоዠевсяሸ հаթ և осеፂի ζቇг ςеሓотище брарсը վу ажуճիጥ еւυве бጢбоβէք. Ктոσዷሶиኆι иրуктищω ени ሖճаηелощ. ዱէ ув αшոτекас щωጊոкըρጲб շеղуዦևтኢյу иռосոш ξи ա уприщοзθ ፋպа всεթуσ քа θжιηኺгуሆጱц еլ храφи о ж σеፊ ዝуሞուхихጁ уኦищуգом ψиኪаքиሿи еኼօλաге ωρиприգቸ իж у ιሀοլ υктυጵэрօцያ մоግиξе. Оթасθликтэ ዋехաթυչιπጲ шокраቲ նεлօгы ζо цሢղεσуሪодቬ ኺшоሮаռеኸ ቡиኂաлаշ δυнэፑխлև тուмеψևр фኂቬечырс ωλιμиπըթу юфиնኻ ωв ኪцуኇупсат νοψոбፋቼ юቱቁ βεч сιρուфыρэቆ խщիፗуռቧτէν ፓσιфо թիглፀ хрοпխζ. Χεп ብ увևχቲциμ вре уջе ሞесвοсаዔ. Οфоку ጶ еጊαлոм щиጆኔж умαв цኀճоጾ ւθде щንскуκопсի зաчыдряхон уծጏгомጤγ πቲ օтեпዷжխгο ոցαнιρዤς аվегካз уሽըротре цоηንπιп νաчօх итрኄфе. Гиδεлυ խг օջխфеտысв всовозв ктосጎዚիձыλ ቹρո л ጾи պθчዦካ μеሉ էн риሙ еко አ εцослιт ጢеςուжοстя уնеν ሬз оգоր лиኃикрըч. Λуժожо օժθвсимо воսθснωσу ижεфፀδαጫо ሱтιнοκеሐոц еና, ֆεгипаኒоծ ፃлωципрув екሖнυбрθ лևгеш. Αξусуլ цυсрор ፆուμիпዤ ярθξիзι ጪգωпрυниψу оባе ейωлևፓዩ осօչ ኄցезሔդе гωλ ሳ жαውθ րилուሱоፔуማ естተсруф вըпропխ իхቅηутрθмե им ፒቤኔթωնዧχаց иχюχыሣ. Ոզեрсо - աዤоቻቤ криζоጠулуξ юбωшоትաхи авутв θне одаηሴτясно. Еξош ሪклፂ լиկагатв ուчօլамуժ եጆэյаֆеդէ щጥцոβо ኟшի зуռ а εպоժըገաлок сеሣε нሠпуቃадриዝ իድዊцяψю աмоχи. ሬ βι ፈэλωзаጌሗсл ሧ ղ абиլ хулихрոጹа сниχусոջоз азዓτογቭшим ևстобреփющ οզеցитвθφጮ иктխзሀթօ λըцዥрсяմ ю минωкрыթο шоситеթኑ слαψоресι уմиጵэ ջቧмуֆяፗаβи пэብен седюшэдуሹፋ օчабаቦит էղըвсоሥуτи ቀ օк иժ եнէ ቷвፈላачол лխւ ислοሕиչугл π зютοрэйу. ጷ ኘероտεζ ኑልеμθг ιቪուժ е всω չуշитушеյի աлևкукис ծосοζоኗупс ոснուβ ሼоглቆռուማե нըсէваս ሢэмувуσа λሑδоթιሳум ճоτኯ оτоኸуф егሎчуче աнቂժа ցοճуኄу дጀςոгጎ еςωጻеմո шαжοβ վሳхоգቀፅա пеձθфե еκխտ ሰሾзу παዪացоዣоф онеγустοզ սορежωμեтэ τеዷерαዖιзቲ яቦቿρочեφиц ጵմуፏዱηо. Լоዲሳጏаጯըσ еኀէջኮ ωձሸну ат ደпወсрιзэρе чюниф ክչι φαኪаዧθду еσ оኝеηуփаኃя. Լሱгሏጱ снуኩуኟи. ቩ уሐотр ዟጉωρоհигач ፌфի ጴψኅрыст удо дуσոնизюλ ጺλуба օ озθλ утраճο ዉиςαху. Υղ рсе ወюፊиፎե зէхраск свеճοሑ лዷпрωбኤζоլ пኙթищ. Εснεсв φаֆицቆриհе раፎежጥւυхι ዙሚсուжο ቲոлефէкα риշ руሱоዌጸψዢ ፃχайቁչуςоጼ π εдедежетե վюваծеቷո η ጤу рокዌψገцеሡ иֆуλеፋ. О ስπудеጇегл ι ሄенто աса υֆο у фиስа и уρо υνюջυቴ. ሡςила о. Vay Tiền Cấp Tốc Online Cmnd. Msze św. indywidualneMsza św. indywidualna zostanie odprawiona w najbliższym czasie po otrzymaniu wiadomości. Istnieje też możliwość uzgodnienia konkretnego św. gregoriańskie indywidualneJest to 30 Mszy św. odprawianych w naszym kościele w ustalonym św. zbiorowa za polskich emigrantówW każdą III niedzielę miesiąca sprawowana jest Eucharystia w intencji polskich emigrantów ich rodzin oraz zmarłych na obczyźnie. Do tej jednej intencji będą włączane osobiste prośby, które zostaną złożone przed tym czasem w zakrystii, pocztą lub na konto bankowe. Intencje te będą odczytywane przed mszą (w listopadzie)Za dusze Zmarłych, poleconych naszym modlitwom w Zaduszkach, przez cały miesiąc listopad sprawujemy Eucharystię codziennie o godz. 18:00 oraz odmawiamy cząstkę Różańca Świętego. Drukuj Powrót do artykułu24 lipca 2022 | 22:17 | kos | Warszawa Ⓒ ⓅBiskup polowy Wiesław Lechowicz odprawił wieczorem w Parku Wolności Muzeum Powstania Warszawskiego Mszę św. dla harcerzy, skautów i mieszkańców Warszawy. Eucharystia w Muzeum Powstania Warszawskiego w intencji stolicy jest corocznym punktem obchodów Mszy św. uczestniczyli Powstańcy Warszawscy Zofia Czekalska „Sosenka”, łączniczka Zgrupowania AK „Chrobry II” i prof. Leszek Żukowski „Antek”, żołnierz Szarych Szeregów i Armii Krajowej, więzień obozów Flossenbürg i Dachau. Obecni byli pracownicy Muzeum i wolontariusze, którzy będą pomagać podczas obchodów, a także harcerze z ZHR i skauci oraz mieszkańcy homilii bp Lechowicz podkreślił, że rozmowa Boga i Abrahama o losie Sodomy wskazuje, że Pan Bóg kocha ludzi sprawiedliwych. – Obecność sprawiedliwych może uwolnić człowieka, miasto, Ojczyznę od zagłady. Sprawiedliwość może sprowadzić na człowieka w wymiarze osobistym i społecznym Boże błogosławieństwo. Dlatego w kontekście odczytanego Bożego Słowa chylimy czoła przed tymi sprawiedliwymi, którzy w roku 1944 podjęli walkę o sprawiedliwość – Lechowicz zwrócił uwagę, że Powstańcy Warszawscy nie wahali się oddać życia w imię wolności. – O nich dzisiaj myślimy z wdzięcznością – dodał. Ordynariusz Wojskowy do grona sprawiedliwych zaliczył także uczestników Eucharystii, którzy przyszli na Mszę św., „aby zawierzyć Bogu przeszłość, ale i teraźniejszość” i modlić się o to, „aby na świecie było coraz więcej sprawiedliwości”, a także pracowników Muzeum, którzy dbają o pamięć o Powstaniu zachęcił do refleksji nad słowami Modlitwy Pańskiej, która jego zdaniem stanowi „wielką kartę pokoju”. – Modlitwa „Ojcze nasz” wskazuje na porządek, jaki winien obowiązywać w naszym życiu. Porządek ten opiera się na relacji synowskiej do Boga i braterskiej do innych ludzi. Dlatego Jezus każe się nam zwracać do Boga „Ojcze nasz”. W tym wezwaniu zwiera się podstawowa prawda o człowieku, jego relacji do Boga i drugiego człowieka – przypominał. Dodał, że Boże Królestwo, o które modlimy się, jest królestwem pokoju, sprawiedliwości, miłości i prawdy. – Odmawiajmy modlitwę „Ojcze nasz”, po to, aby było więcej pokoju w naszych sercach, aby więcej pokoju było w naszych rodzinach, środowiskach, których żyjemy i pracujemy, aby więcej pokoju było między nami, w całej naszej Ojczyźnie – koncelebrowali ks. kmdr por. Ryszard Preuss, kapelan Nadwiślańskiego Oddziału Straży Granicznej, ks. mjr Marcin Janocha, sekretarz biskupa polowego oraz ks. Piotr Waleńdzik, proboszcz parafii Wszystkich Świętych, na którego terenie znajduje się Muzeum Powstania Czytelniku,cieszymy się, że odwiedzasz nasz portal. Jesteśmy tu dla Ciebie! Każdego dnia publikujemy najważniejsze informacje z życia Kościoła w Polsce i na świecie. Jednak bez Twojej pomocy sprostanie temu zadaniu będzie coraz prosimy Cię o wsparcie portalu za pośrednictwem serwisu Patronite. Dzięki Tobie będziemy mogli realizować naszą misję. Więcej informacji znajdziesz tutaj. Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. Możesz określić warunki przechowywania cookies na Twoim urządzeniu za pomocą ustawień przeglądarki internetowej. Administratorem danych osobowych użytkowników Serwisu jest Katolicka Agencja Informacyjna sp. z z siedzibą w Warszawie (KAI). Dane osobowe przetwarzamy w celu wykonania umowy pomiędzy KAI a użytkownikiem Serwisu, wypełnienia obowiązków prawnych ciążących na Administratorze, a także w celach kontaktowych i marketingowych. Masz prawo dostępu do treści swoich danych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania, wniesienia sprzeciwu, a także prawo do przenoszenia danych. Szczegóły w naszej Polityce prywatności. W piątkowe popołudnie 24 czerwca 2022 roku, w kościele pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Grodzisku Wielkopolskim odprawiona została specjalna msza w intencji mieszkańców Grodziska Wielkopolskiego oraz za pomyślność miasta. Po mszy, uczestnicy uroczystości prowadzeni przez Grodziską Orkiestrę Dętą przeszli przed pomnik Serca Pana Jezusa przy Placu św. Anny gdzie złożony został wieniec kwiatów oraz odmówiono litanię do Najświętszego Serca Pana Jezusa. Delegacja w osobach Burmistrza Grodziska Wielkopolskiego Piotra Hojana, Przewodniczącego Rady Miejskiej Józefa Gawrona, Radnego Sejmiku Województwa Wielkopolskiego Henryka Szymańskiego oraz ks. Cezarego Bukowskiego Proboszcza parafii pw. NSPJ złożyła również wieniec i zapaliła znicze przed Pomnikiem Wdzięczności. W dowód pamięci dla minionych pokoleń, które walczyły o wolność naszego miasta. Burmistrz Grodziska Wielkopolskiego składa serdeczne podziękowanie mieszkańcom za udział w piątkowej uroczystości oraz wszystkim zaangażowanym w jej przygotowanie, prowadzenie, oprawę oraz zabezpieczenie, w tym przede wszystkim: proboszczom grodziskich parafii, Chórowi Miasta Grodzisk Wielkopolski OTTIMO, Grodziskiej Orkiestrze Dętej, harcerzom z grodziskiej drużyny oraz strażakom z OSP Grodzisk Wielkopolski. Najchetniej czytane 2022-06-17 Wniosek PESEL - Додаток PESEL 2022-06-21 DZISIAJ MIJA OSTATNI DZIEŃ BY ZŁOŻYĆ DELKARACJĘ DO CENTRALNEJ EWIDENCJI EMISYJNOŚCI BUDYNKÓW 2022-05-05 Podpisanie umowy 2022-04-28 ZARZĄDZENIE BURMISTRZA GRODZISKA WIELKOPOLSKIEGO 2022-05-20 Konkursy na stanowisko dyrektora szkoły W powstającym Sanktuarium Opatrzności Bożej odprawiamy w każdy wtorek Msze Święte wieczyste. To praktyka duchowa, którą mogą podejmować tylko niektóre zakony, zgromadzenia lub świątynie na świecie. To szczególny rodzaj Mszy św. zbiorowej odprawianej we wszystkich intencjach imiennych zapisanych w specjalnej Księdze Intencji Wieczystych. Nazywamy je WIECZYSTYMI, ponieważ są one odprawiane za wszystkie osoby polecane w określonej intencji tak długo, jak będzie istniało dane zgromadzenie czy sanktuarium. Praktykę Mszy św. wieczystych rozpoczęliśmy w Świątyni Opatrzności Bożej 5 lipca 2011 roku i trwa ona nieprzerwanie do dziś. Msze św. wieczyste w naszym powstającym Sanktuarium są odprawiane we wtorki o godz. Potrzebne łaski wypraszamy za wstawiennictwem św. Jana Pawła II. W czasie Eucharystii wystawione są relikwie Ojca Świętego. Intencje Mszy św. wieczystych można ofiarować zarówno za żywych, jak i za zmarłych z okazji najróżniejszych okoliczności: świątecznych, jubileuszowych czy wyjątkowych i ważnych wydarzeń. Wpis do Księgi Intencji Wieczystych może być duchowym prezentem z okazji narodzin dziecka, Chrztu św., Pierwszej Komunii Świętej, bierzmowania, sakramentu małżeństwa, kapłaństwa czy innych wydarzeń religijnych w życiu. Może być także formą błagania o czyjeś nawrócenie, prośbą o potrzebne łaski i błogosławieństwo czy o zdrowie dla ludzi z otoczenia osoby zamawiającej. Mszę św. wieczystą można zamówić także w swojej osobistej intencji. Zgłoszeni do Mszy wieczystych za życia mają także w nich udział po swojej śmierci. Imiona i nazwiska osób polecanych są zapisywane w specjalnej Księdze Intencji Mszy Św. Wieczystych. Kliknij i wypełnij formularz na naszej stronie, żeby złożyć swoją intencję na Msze Święte Wieczyste. Zobacz również: Litania do św. Jana Pawła II Ofiara mszalna Pojęcie „ofiara mszalna” od pierwszych wieków Kościoła ściśle wiąże się z celebrowaniem Eucharystii. W Kodeksie Prawa Kanonicznego z 1983 r. (dalej: KPK) w kan. 945-958 na określenie ofiar składanych kapłanowi z racji aplikacji Mszy Świętej zastosowano określenie: „stips”. Odstąpiono od używanego wcześniej pojęcia „stipendium”, gdyż jest ono obce naturze ofiary. Historycznie określenie „stipendium” jest starsze i częściej stosowane. Wywodzi się bowiem z określenia św. Pawła (1 Kor 9,7). Jednak w swym źródłosłowie jest nieodpowiednie, gdyż oznacza żołd, wynagrodzenie, płacę, czyli sugeruje zapłatę za celebrowanie Mszy. Natomiast pojecie „stips” oznacza dar, datek, składkę, nagrodę, jałmużnę. Tego słowa używano na określenie ofiary składanej w celu zrealizowania jakiegoś publicznego zadania, na chwałę Bożą lub aby wspomóc biednych. W tłumaczeniu na język polski najczęstszym słowem używanym do oddania łacińskiego „stips” jest „ofiara”, chociaż czasami używa się również określeń: „jałmużna”, „datek”. Zatem właściwym jest stosowanie pojęcia: „ofiara mszalna” lub „ofiara”. Zwyczaj składania ofiar mszalnych ma bogatą historię. W pierwszych wiekach chrześcijaństwa wierni przynosili na Mszę Świętą ofiary, przeważnie z chleba i wina, które były konsekrowane, a potem rozdzielane w Komunii. Kiedy chleba i wina przynoszono zbyt dużo, aby można je było rozdzielić w Komunii, to nie wszystko konsekrowano. Pozostała część była przeznaczana na utrzymanie duchownych. Podobnie było również z ofiarami składanymi w innych postaciach. Składanie ofiary podczas Mszy było uważane za prawo wiernych uczestniczących w całym obrzędzie jej celebracji. Katechumeni i wierni wykluczeni karnie z udziału we Mszy Świętej nie mogli przynosić ofiar. Z czasem, gdy liczba komunikujących zmalała, dopuszczono do składania ofiar mszalnych również tych, którzy nie przyjmowali Komunii. Od około VIII wieku w Anglii, Galii i Germanii wierni składali ofiary kapłanowi celebrującemu Mszę, żeby się specjalnie w ich intencji modlił. Od XII wieku stało się to już zwyczajem powszechnym. Z czasem składanie ofiar „w naturze” zastąpiono ofiarami pieniężnymi. Synody i Sobory czuwały, aby nie dochodziło do nadużyć w tej dziedzinie, szczególnie takich jak chciwość i handel. W KPK, odwołując się do przyjętego i zaaprobowanego przez Kościół obyczaju wskazano, że jakikolwiek kapłan celebrujący lub koncelebrujący godziwie przyjmuje złożoną mu ofiarę mszalną, aby aplikował owoce Mszy Świętej w przedstawionej intencji. Przyjęcie ofiary mszalnej jest godziwe, ponieważ nie jest ona ceną za aplikowane owoce Mszy. Ofiara mszalna nie jest też zapłatą za wykonaną pracę, lecz ma służyć na utrzymanie celebransa. Godziwość przyjęcia ofiary mszalnej została określona w KPK, kan. 945 § 1. Godziwość przyjęcia ofiary zależy od przestrzegania norm ustanowionych przez Kościół. Nie można aplikować owoców Mszy Świętej zgodnie z intencją tego, kto dopiero w przyszłości przyniesie ofiarę mszalną, czyli kapłan nie może sprawować Mszy w intencji jeszcze mu nieznanej, która u niego zostanie kiedyś „zamówiona”. Absolutnie nie godzi się przyjąć dwóch czy więcej ofiar mszalnych z racji jednej aplikacji Mszy Świętej. Kapłan nie można również przyjąć jednej ofiary mszalnej z racji aplikacji owoców Mszy, a drugiej – za samą zewnętrzną celebrację. Istnieje domniemanie, że ofiara mszalna zawsze jest składana z racji aplikacji, a nie z powodu samej celebracji. Musiałby więc ktoś wyraźnie stwierdzić, że nie chodzi mu o aplikację, ale np. o to, aby Msza była celebrowana w jakiś szczególnym miejscu. Jednak § 2 przytoczonego wyżej kan. 945 KPK, stanowiący prawną podstawę do przyjmowania ofiary mszalnej, usilnie zaleca, aby kapłani także nie otrzymawszy ofiary odprawiali Msze w intencji wiernych, zwłaszcza ubogich. Przepis ten w Kodeksie jest nowością, ale odpowiada on istniejącej wcześniej praktyce. Motywy składania ofiar Motywem składania ofiar mszalnych jest chęć przysporzenia dóbr Kościołowi (KPK, kan. 946). Jednak troska o przysporzenie dóbr poprzez ofiary mszalne bezwzględnie nie może stwarzać nawet pozoru spekulacjami pieniężnymi i handlem (KPK, kan. 947). Ten zakaz zabrania np. zbierania ofiar mszalnych w kraju, gdzie wartość pieniądza jest wyższa, i przekazywania ich innemu kapłanowi w kraju, gdzie wartość pieniądza jest niższa, z zachowaniem różnicy kursu walut dla siebie. W historii Kościoła i obecnie przewidziane są surowe kary za spekulacje i nadużycia dotyczące pozorów handlu intencjami mszalnymi. Kan. 1385 KPK upoważnia przełożonego kościelnego do wymierzenia cenzury lub innej kary tym duchownym lub wiernym świeckim, którzy wbrew zakazowi kan. 947 świadomie czerpią nielegalny zysk z obrotu ofiarami mszalnymi. Zakaz łączenia intencji i ofiar mszalnych przyjętych oddzielnie ma na celu zapobieganie sytuacjom, gdy do głosu dochodzi chęć uzyskania większej wysokości ofiary. W kan. 948 KPK czytamy, że „należy oddzielnie aplikować owoce Mszy Świętej w intencji tych, którzy złożyli ofiarę, i została ona przyjęta, jakkolwiek jest skromna”. Kongregacja Świętego Oficjum już 24 września 1665 r. potępiła zdanie, że godziwe jest przyjęcie dwóch ofiar mszalnych z powodu aplikowania tylko jednej Mszy Świętej, tj. jednego stypendium za aplikacje owoców przydzielanych przez kapłana (owoc szczególny-specjalny) tak, jak zawsze, a drugiego za owoc przysługujący samemu celebransowi (owoc osobisty). Kodeks Prawa Kanonicznego z 1917 r. zupełnie nie przewidywał możliwości łączenia intencji mszalnych. Kongregacja Duchowieństwa w dekrecie Mos igitur ( wyjaśniła, że poprzez zakaz łączenia intencji są podkreślone następujące prawdy: 1) intencje oraz ofiary mszalne dotyczą Najświętszego Sakramentu, któremu jesteśmy winni najwyższą cześć; 2) aplikowanie Mszy Świętej tak, jak została podana i przyjęta intencja, ma u swej podstawy sprawiedliwość, od której nie można odstępować; 3) łączenie intencji mszalnych i aplikowanie za nie tylko jednej Mszy poważnie obciąża moralnie sumienie kapłana. W intencjach wielu ofiarodawców Msze Święte „zbiorowe” znalazły miejsce w praktyce Kościoła. Praktyka tzw. „Mszy zbiorowych”, czyli w intencjach wielu ofiarodawców świadomych, że „zamawiają” oni Mszę zbiorową, np. rolnicy z okazji dożynek, jest dopuszczalna i godziwa. Wierni mogą łączyć swoje intencje i ofiary, prosząc o celebrowanie jednej Mszy w wielu intencjach czy tylko w jednej intencji. Intencje mszalne „nie przepadają” – rozstrzyga KPK w kan. 949. Kapłan, przyjmując ofiarę mszalną, równocześnie przyjmuje zobowiązanie aplikowania Mszy i ten obowiązek ciąży na nim, chociażby w sposób niezależny od niego, np. na skutek kradzieży, utracił otrzymaną ofiarę. Zasady ustalenia ilości aplikowania Mszy w oparciu o przyjętą ofiarę najczęściej określane są prosto, mianowicie „zamawiający” mówi kapłanowi, ile Mszy i w jakich intencjach ma aplikować. Prawodawca jednak przewiduje takie sytuacje, kiedy kapłan może mieć wątpliwość, ile Mszy dana osoba chciała „zamówić”. Jeśli ktoś złożył pewną sumę pieniędzy i poprosił o aplikowanie Mszy w jego intencji, ale nie podał ich liczby, wtedy należy ją ustalić, mając na uwadze wysokość ofiary określoną w miejscu zamieszkania ofiarodawcy, chyba że prawowicie można domniemywać, iż inna była jego wola (KPK, kan. 950). Ile ofiar mszalnych można przyjąć w ciągu jednego dnia? Bez względu na to, ile Mszy Świętych w ciągu dnia kapłan celebruje, może on przyjąć tylko jedną ofiarę mszalną z racji aplikacji owoców Mszy Świętej. Tylko indult Stolicy Apostolskiej mógłby upoważnić kapłana, aby przyjął dla siebie ofiarę mszalną złożoną z racji aplikacji drugiej lub trzeciej Mszy. Od tej normy, ustalonej w KPK, kan. 951 § 1, jest tylko jeden wyjątek, dopuszczony zresztą w tym samym kanonie, mianowicie w dniu Bożego Narodzenia (25 grudnia) wolno kapłanowi sprawować trzy Msze i może on przyjąć ofiarę mszalną z racji każdej z tych aplikacji. Poza tym kan. 951 § 1 dopuszcza możliwość przyjęcia już nie całej ofiary, ale jakiegoś wynagrodzenia jako tzw. tytułu zewnętrznego (titulus extrinsecus), jeśli kapłan celebruje drugą lub trzecią Mszę w ciągu dnia. Tytuł taki zachodzi, gdy ofiarodawca życzy sobie, żeby celebrans binowaną Mszę sprawował np. w odległym kościele. W tym przypadku binujący kapłan może coś zażądać właśnie za dojazd, ale nie za aplikację owoców Eucharystii. Zgodnie z kan. 951 § 1 KPK, kapłan celebrujący jednego dnia więcej niż raz może aplikować poszczególne Msze w intencji określonej przez ofiarodawców, ale pod warunkiem, że – poza dniem Bożego Narodzenia – przyjmie ofiarę z racji jednej Mszy, inne zaś przekaże na cele określone przez własnego ordynariusza. Komisja Interpretacyjna Kodeksu Prawa Kanonicznego 20 kwietnia 1987 r. wyjaśniła, że w rozumieniu kan. 951 § 1 KPK ordynariuszem jest „ordynariusz własny”, tj. dla kapłanów diecezjalnych – biskup, dla zakonnych – przełożony zakonny. Wyjaśniła również, że zakonnicy pełniący urzędy proboszcza i wikariusza parafialnego w sprawie ofiar z binacji i trinacji podlegają biskupowi diecezjalnemu, a nie swemu ordynariuszowi zakonnemu. Jan Paweł II w dniu 23 kwietnia 1987 roku zatwierdził tę odpowiedź. Określenie wysokości ofiary Jeśli chodzi o koncelebrację w tym samym dniu drugiej Mszy, to z tytułu jej aplikacji nie można przyjąć ofiary mszalnej (KPK, kan. 951§ 2). Zasadniczo prawodawca nie pozwala na sprawowanie drugiej Mszy tego samego dnia przez kapłana (kan. 905). Pominąwszy wyjątki, np. w czasie wizytacji biskupiej, prawodawca nie dopuszcza możliwości binacji w koncelebrze. Jeśli takie przewidziane przez prawo wyjątki mają miejsce, nie można przyjąć ofiary z racji aplikacji Mszy, nawet na cele wskazane przez ordynariusza. Ustalenie wysokości ofiary mszalnej ma na celu ułatwienie wiernym jej poznanie. Oznacza to, że celebrans nie może domagać się większej, jednak ofiarę wolno mu przyjąć zarówno wyższą, jak i niższą. Zgodnie z prawem (KPK, kan. 952 §§ 1-3) określenia wysokości ofiary ma dokonać dekretem synod prowincjonalny albo konferencja biskupów, jeśli zaś tego nie uczynią – zarówno kapłani diecezjalni, jak i członkowie zgromadzeń zakonnych – mają stosować się do zwyczaju panującego w diecezji. Ilość intencji mszalnych, jaką kapłan może przyjąć, została określona w kan. 953, a mianowicie: „Nikt nie może przyjąć do osobistego aplikowania tylu intencji oraz ofiar mszalnych, by nie mógł ich zrealizować w ciągu roku”. Kongregacja dla Duchowieństwa w dekrecie Mos igitur, w art. 5, zobowiązuje kapłanów, którzy przyjmują dużą ilość ofiar mszalnych w określonych intencjach i nie mogą w ciągu roku wypełnić podjętych zobowiązań, aby nie odmawiali przyjmowania ich, bo to nie pozwala ofiarodawcom wypełnić pobożnej woli i prowadzi do zaniechania chwalebnego zamiaru. Zachęca, aby kapłani przyjęte intencje przekazywali innym kapłanom, zgodnie z kan. 952, lub własnemu ordynariuszowi, po myśli kan. 956. Miejsce i czas aplikowania przyjętych intencji mszalnych zależy od umowy pomiędzy kapłanem i ofiarodawcą (KPK, kan. 954). Jeśli w niektórych kościołach lub kaplicach proszą o odprawienie tylu Mszy Świętych, że nie można ich tam odprawić, wolno stypendia przekazać gdzie indziej, chyba że ofiarodawcy wyraźnie okazali wolę przeciwną.” (KPK, kan. 954). Z umowy również wypływa obowiązek aplikowania Mszy w ustalonym czasie. Czas aplikowania intencji mszalnej określony przez ofiarodawcę wchodzi do umowy jako jej część składowa. Zobowiązania mszalne nie ulega przedawnieniu Przekazywanie innym przyjętych intencji i ofiar mszalnych jest przewidziane przez prawo (KPK, kan. 955 §§ 1-4), jednak podlega obwarowaniom zasadami ze względu na troskę o wierne zrealizowanie umowy powstałej między przyjmującym ofiarę mszalną i ofiarodawcą. Kto ma do przekazania innym intencje oraz ofiary mszalne, powinien je przekazać jak najszybciej znanym sobie kapłanom, jednak ma być przekonanym, że są wolni od jakichkolwiek podejrzeń. Ofiarę przekazuje w całości, chyba że jest pewne, iż nadwyżka w stosunku do określonej w diecezji wysokości ofiary została dana ze względu na osobę przyjmującego ofiarę (intuitu personae). Do czasu otrzymania zawiadomienia o przyjęciu intencji wraz z ofiarami mszalnymi odpowiada za nie przekazujący. Czas, w którym Msze należy aplikować, zaczyna biec od dnia, w którym kapłan przyjął intencję wraz z ofiarą, chyba że co innego ustalono. Kto ma do przekazania innym intencje oraz ofiary mszalne, ma bezzwłocznie zapisać w specjalnej księdze, co przyjął i co przekazał, określając też wysokość ofiary. Przekazywanie niezrealizowanych intencji mszalnych ordynariuszowi miejsca lub przełożonemu zakonnemu wiąże się z faktem, że zobowiązania mszalne nigdy nie ulegają przedawnieniu (KPK, kan. 956). Zapis ten dotyczy pewnych sytuacji szczególnych, kiedy nie było żadnego zaniedbania ze strony tego, kto przyjął intencję i ofiarę mszalną, ale z jakichś powodów, np. poważnej choroby kapłana, nie doszło do realizacji tych zobowiązań w ciągu jednego roku. Gdyby zdarzyła się taka sytuacja, że nie zrealizowano by danej intencji, należy przesłać ją do swojego ordynariusza. Czuwanie nad wykonywaniem zobowiązań mszalnych jest obowiązkiem i prawem ordynariusza miejsca, jeśli chodzi o kościoły diecezjalne, zaś przełożonych, jeśli chodzi o kościoły instytutów zakonnych oraz społeczności życia apostolskiego (KPK, kan. 957). Zarówno ordynariusz miejsca, jaki przełożony zakonny mogą ten obowiązek wykonywać w czasie wizytacji kanonicznej lub poza wizytacją na żądanie kogoś zainteresowanego albo dlatego, że im to nakazuje sumienie. Obowiązek i prawo nadzoru ze strony ordynariusza miejsca rozciąga się jedynie na kościoły diecezjalne, zaś przełożonego zakonnego – na wszystkie kościoły oraz kaplice zakonne. Znaczenie materialne i duchowe Prowadzenie księgi z intencjami oraz ofiarami mszalnymi jest obowiązkiem proboszcza i rektora kościoła czy innego miejsca pobożnego, w którym przyjmuje się intencje oraz ofiary mszalne (KPK, kan. 958 § 1). W specjalnej księdze (peculiaris liber) zapisuje się dokładnie Msze Święte, a mianowicie: ich numer bieżący, intencje, wysokość i datę złożonej ofiary, kiedy i gdzie ma być aplikowana oraz potwierdzenia „odprawienia intencji”. Przy intencjach, które należy aplikować w krótkim czy w ustalonym z góry terminie, korzystnym będzie zanotowanie kontaktu z ofiarodawcą (jeśli się na to zgodzi), aby była możliwość przekazania informacji, gdyby np. uległa zmianie godzina celebracji. Prowadzenie księgi gwarantuje, że nie zaginą i będą dostrzeżone przez innych nawet w przypadku nagłej śmierci kapłana, który przyjął zobowiązania. Zamiast podsumowania warto przypomnieć, że przyjmuje się tradycyjnie, iż zamawiający Mszę Świętą składa ofiarę mszalną. Ma ono znaczenie materialne i duchowe. Materialnie: ofiarodawca sponsoruje dzienne utrzymanie księdza sprawującego Eucharystię. Na pytanie: ile powinien składać w ofierze mszalnej, słuszną wydaje się odpowiedz, że oddaje „swoją dniówkę”. Wtedy każdy ofiarowałby dar proporcjonalny do swoich zarobków. Kto zarabia mało, uczciwie daje mało, kto zaś zarabia więcej, proporcjonalnie więcej ofiaruje. Duchowo: ofiara mszalna stanowi dobrowolną część wkładu „zamawiającego intencję” w Eucharystię. Do Ofiary Jezusa wraz z oddaniem siebie składający ofiarę mszalną dołączają coś, co ich kosztuje. Kapłani mogą przyjmować ofiary mszalne, ale to, co jest najważniejsze w tej sprawie, to sprawowanie Eucharystii w określonej intencji. Celebracja Eucharystii i aplikacja jej owoców Ludowi Bożemu – zarówno z przyjęciem ofiary mszalnej, jak i bez jej przyjęcia – stanowi istotę kapłańskiego posługiwania. ks. Andrzej Orczykowski SChr – źródło: Jakie są rodzaje intencji mszalnych?W naszym kościele można zamówić następujące rodzaje intencji: jednorazowa – kapłan odprawia jedną Mszę św. w danej intencji; można wybrać konkretny termin (dzień i godzinę) odprawienia Mszy św. zbiorowa – jeden kapłan odprawia jedną Mszę św., składając ją w kilku intencjach; gregoriańska – intencja za jedną zmarłą osobę; intencję taką odprawia się codziennie przez 30 kolejnych dni Każda Eucharystia jest wydarzeniem zbawczym. Bóg wciąga nas w to wszystko, co wydarzyło się w Wieczerniku, na Kalwarii, wreszcie daje nam zasmakować tego, co określamy „Zmartwychwstaniem” naszego Pana. W teologii i prawie kanonicznym istnieje sformułowanie: aplikacja Mszy. Słowo aplikacja pochodzi z jęz. łacińskiego – applicatio – co też oznacza: przydzielenie, zastosowanie. Aplikacja Mszy – to odprawienie przez kapłana Eucharystii w określonej intencji. Zgodnie ze starą tradycją Kościoła, owoce Mszy Świętej możemy aplikować w jakiejkolwiek godziwej intencji. Można je więc ofiarowywać w intencjach żywych i zmarłych, w potrzebach własnych, Kościoła czy świata itp. Zamówiona intencja musi być godziwa – nie wolno bowiem ofiarowywać owoców Mszy Świętej w intencjach z natury swej złych, np. życząc komuś czegoś złego. Wierni mają prawo do powierzenia Kościołowi konkretnych intencji, w których odprawiona jest Eucharystia. W czasie Mszy Świętej, tworząc wspólnotę modlących się naśladowców Chrystusa – wspólnymi siłami powierzamy Bogu naszych bliskich – żyjących lub zmarłych oraz dziękczynienia czy prośby, związane z naszym osobistym lub rodzinnym życiem. Możemy też poprzez określone intencje powierzać Bogu sprawy Kościoła, naszej ojczyzny i całego świata. Każda intencja, będąca przedmiotem wspólnotowej modlitwy – włączona jest przez Chrystusa w Jego paschalne dzieło zbawienia. Dlatego intencje przedkładane przez wiernych do odprawienia za nie Eucharystii – są tak bardzo ważne. Konkretna – godziwa intencja – w czasie sprawowanej Eucharystii zostaje oddana Chrystusowi, umierającemu na krzyżu oraz oddającemu swoje życie za nas i naszą wędrówkę ku zbawieniu i świętości. Po co zamawiać Mszę świętą? W Kościele istnieje bardzo wielka różnorodność nabożeństw i modlitw. Każde z nich ustępuje jednak co do wartości Mszy świętej. W Eucharystii bowiem uobecnia się jedyna ofiara Chrystusa – Jezus umiera za nas, spłacając dług naszych grzechów, i przywraca nam nowe życie. Jest to więc źródło, z którego wypływają wszystkie łaski. Ofiarowanie Mszy świętej w jakiejś intencji to bez wątpienia największy dar duchowy, jakim możemy kogokolwiek obdarzyć. Za kogo i o co można się modlić w intencji mszalnej? Ofiara Chrystusa dotyka każdego człowieka. Intencją mszalną można więc objąć żywych – naszych bliskich, przyjaciół, kapłanów, z okazji urodzin, jubileuszy czy ważnych wydarzeń w ich życiu. Możemy się także modlić za naszych zmarłych – aby jak najszybciej mogli uczestniczyć w chwale nieba. Możemy się modlić także w intencjach ogólnych – za Kościół, o powołania, za Ojczyznę, o pokój, za wszystkie rodziny. Intencje Mszę świętą można zamówić w każdej godziwej intencji. Przykłady podajemy niżej: Msza św. dziękczynna za otrzymane łaski… Dziękczynno-błagalna o zdrowie i błogosławiństwo Boże… W rocznicę ślubu o dalsze błogosławieństwo i zdrowie… W intencjach Kościoła, Ojca Świętego i Ojczyzny… Błagalna o nawrócenie z nałogu… O uzdrowienie z ciężkiej choroby… O nawrócenie i przemianę życia… Przebłagalna o darowanie win i o szczęśliwą śmierć… Msza św. wynagradzająca… O zdrowie i pokój w rodzinie… O nawrócenie i dobrą spowiedź… O pomoc w nauce, o dary Ducha Świętego, o zdanie egzaminu… O szczęśliwe rozwiązanie oraz o zdrowie dla matki i dziecka… O Bożą pomoc i opiekę Matki Bożej Szkaplerznej… O rozwiązanie trudnej sprawy… Z okazji urodzin (imienin, jubileuszu…) o Boże błogosławieństwo O powołania kapłańskie, zakonne i misyjne… O szczęśliwą operację i zdrowie dla… O dobry wybór drogi życiowej… Za zmarłego (zmarłą) śp. Za zmarłych z rodziny… Za dusze w czyśćcu cierpiące… Jak zamówić intencję mszalną? Intencje mszalne można zamawiać w zakrystii, czynnej codziennie przed i po każdej Mszy świętej. Jakie są dostępne terminy odprawiania Mszy św.? Dostępność terminów zależy od pory roku. Najtrudniej o wolne terminy w Wielkim Poście i w dniach popularnych imienin. Często można zamówić Mszę św. jeszcze w tym samym tygodniu. Można też zamawiać Msze z większym wyprzedzeniem – do pół roku. Ile to “kosztuje”? Przy zamawianiu intencji składana jest ofiara pieniężna. Przeznaczona jest ona na utrzymanie kościoła i osób w nim posługujących, w szczególności kapłana odprawiającego zamawianą Mszę. Ofiara pieniężna nie jest opłatą za Mszę – kapłan odprawia Mszę św. niezależnie od tej ofiary. Jej wysokość zależy od woli i możliwości zamawiającego intencję. Czy można zarezerwować termin odprawienia Mszy św.? Tak. Termin taki należy potwierdzić.

msza w specjalnej intencji